Aangekomen!

Maandag 17 juli, 7:20 station Boxmeer Noord Brabant, waar de reis begon. Een reis waar we voor hebben gebeden en die we ontvangen hebben. Een reis waarin we Gods leiding verwachten en het geloof hebben dat Hij ons als gezin (dus ook de kinderen) verder zal vormen met oog op de toekomst.  Met onze vijf koffers en elk een handbagage tas stapten we in de trein, op naar Schiphol. Eerst reisden we naar Kiev, Oekraine waar we een nachtje hebben geslapen. We hadden een zeer goedkoop hotel geboekt, echter bij aankomst op het vliegveld vertelden ze ons dat deze vol zat, maar dat ze ons iets veel mooiers zouden geven voor dezelfde prijs. En dat was zeker het geval! Een mooi begin!  De volgende ochtend, dinsdag 18 juli, reisden we van Kiev naar Colombo, Sri Lanka. Hier kwamen we rond 22:00 uur aan en arriveerden we tegen 1 uur ’s nachts in ons appartement. Hier werden we hartelijk ontvangen door de eigenaar en zijn vrouw. Het was een lange reis, maar het ging goed met de kinderen!  Ze hebben zich vermaakt tijdens de vliegreis met films, tekeningen maken, lezen en onze onverdeelde aandacht… Aangekomen op het vliegveld van Sri Lanka waren ze wel verveeld en toe aan hun bed, maar nadat ik na aanleiding van hun gedrag zei dat ze een heel publiek hadden barstten ze in lachen uit ;).

“Nu ben ik eindelijk in mijn lievelingsland!”, zei Seth om 00:30 uur ’s nachts toen we over de snelweg  reden (Snelwegen zijn hier nog niet zo lang en een mega contrast met de andere wegen in Sri Lanka). Ook viel het hem op dat iedereen bruin was en stelde hij diepe vragen, zoals Seth dat wel vaker doet: “mam, wat zou je liever willen; arm of dood?”…  “Wel erg, als je naar buiten kijkt zie je een krottenwijk, terwijl wij hier in een appartement zitten”, zei Iselyne vanmorgen. Het verschil tussen arm en rijk viel haar dus  ook als een van de eerste dingen op. Ruchama was o.a. bezig met mijn moeder in Sri Lanka. Maar zoals kinderen dat kunnen hebben ze vandaag  volop genoten van de hele dag zwemmen. Het was een goede dag waarin ze konden acclimatiseren.

Morgenochtend hadden we in de planning om, nu we in de buurt zijn, mijn biologische moeder op te zoeken. Alles wat hiervoor nodig was hadden we van ter voren geregeld. Vandaag bleek het echter toch anders te gaan. Degenen die met ons mee zouden gaan, haakten ineens af. Hoewel ik er al “bang” voor was,  ben ik niet teleurgesteld. Ik kreeg zojuist telefoon van onze gids van 3 jaar geleden dat het helemaal niet leuk dit is gelopen en hij vroeg of ik het jammer vond. Ik legde hem uit dat ik er op vertrouw dat hierin het juiste zal gebeuren! God gaat zijn weg hier wel mee. En dat zeg ik niet verstandelijk, zonder mijn emoties toe te laten, maar met volle vertrouwen op Hem.

Morgenochtend zouden we na de woonplek waar mijn moeder woont, doorreizen naar Kandy (dat is 40 km verderop), waar we ook een afspraak hebben met de directeur van Child Action Lanka en waar we het centrum zullen bezoeken. Nu hebben we door de wijziging in de planning  het idee gekregen om direct naar Kandy te gaan en met de trein er naar toe te reizen (een hele ervaring lazen we).

Word vervolgd!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *