Onverwacht

Vrijdagavond legden we alles wat betreft mijn moeder opnieuw in Gods handen. We vroegen om Zijn leiding en of Hij de deur wilde sluiten of openen. Die nacht kon ik niet goed slapen. Eerst was ik alert of er toch niet ergens een mega kakkerlak te voorschijn zou komen (sommigen weten van jullie dat ik niet van insecten hou…) en later merkte ik dat ik mij af vroeg of ik hier in de nabije toekomst lees verder …

Aangekomen!

Maandag 17 juli, 7:20 station Boxmeer Noord Brabant, waar de reis begon. Een reis waar we voor hebben gebeden en die we ontvangen hebben. Een reis waarin we Gods leiding verwachten en het geloof hebben dat Hij ons als gezin (dus ook de kinderen) verder zal vormen met oog op de toekomst.  Met onze vijf koffers en elk een handbagage tas stapten we in de trein, op naar Schiphol. Eerst reisden we naar Kiev, Oekraine waar we lees verder …

Ons verhaal

Wij zijn Gerben en Mirjam Wassink. Momenteel zetten wij stappen om samen met ons gezin als zendelingen aan de slag te gaan. Wij zijn aspirant zendelingen bij de Vrije Baptistengemeente Groningen en richten ons op deelname aan de Interculturele bijbelschool Cornerstone in augustus 2016. Het verlangen om de zending in te gaan met ons gezin is in 2014 duidelijker geworden na een reis naar Sri Lanka, het geboorteland van Mirjam. Afgelopen maart deden we mee lees verder …

website www.gerbenenmirjam.nl live

Onze website in nu live! Het komende jaar zullen wij ons richten op het onder de aandacht brengen van onze bediening en willen we deze website ook gebruiken om jullie op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen. Houd www.gerbenenmirjam.nl daarom in de gaten!

Een brief voor mijn moeder

Ik geef niet op! Zolang er mogelijkheden zijn blijf ik het proberen. Niet te verwarren met pushen, want ik doe alles met respect voor haar… Zo ook Siri. Vandaag had ik hem aan de telefoon en hij zei: “I don’t give up!”. Vorige week heb ik een brief geschreven voor mijn moeder. De dochter van Siri heeft deze voor mij vertaald in het Singalees. Siri heeft gisteren contact opgenomen met de schoonzus van mijn moeder, lees verder …

Hoe gaat het nu?

Geregeld krijg ik de vraag hoe het nu gaat met de zoektocht. Velen heb ik er al over gesproken, maar ook mensen die meer op afstand mee leven wil ik graag vertellen over de ontwikkeling. Dit had ik al een tijdje in gedachten, maar op de een of andere manier kon ik mij er niet toe zetten. Ik denk dat ik het antwoord wel weet: papier is confronterend. Face to face verval ik al gauw in hetzelfde praatje. Maar als ik schrijf, is dat altijd meer dan ik vertel. lees verder …

tweede ontmoeting, vanaf een afstand…

Gisteren, 27 juli, om 00:25 zaten we in het vliegtuig. Het maakte zich klaar voor vertrek. Terwijl wij de startbaan opreden, begonnen mijn tranen te stromen. Alles kwam er uit. En afscheid nemen van Sri Lanka vond ik moeilijk. En nu ziet ik hier, weer op onze eigen bank, in ons eigen huis. Gisteren aan het begin van de avond zijn wij thuis gekomen.En dat voelde fijn! En nog fijner was het om vandaag de kinderen weer in onze armen te sluiten. En dan gaat alles gewoon weer verder, alsof we niet zijn weggeweest. Toch valt het niet te ontkennen. Ik ben God zo dankbaar dat we deze reis hebben gemaakt en voor wat het ons heeft opgeleverd, een paar uur voor vertrek. lees verder …