Tot hier en niet verder

Tot hier en niet verder betekent geen gesloten hoofdstuk voor ons. Wel zal dit  de laatste blog zijn wat de zoektocht naar mijn moeder betreft. Ik wil jullie bedanken voor alle betrokkenheid het afgelopen jaar, door middel van lieve mailtjes, woorden, bemoedigingen en gebed!!

Een paar weken geleden belde ik weer met Siri. Zijn vrouw en zoon zijn naar het ziekenhuis in Colombo gereisd waar de schoonzus van mijn moeder werkt. Ze hebben mijn moeder de brief gegeven die ik voor haar geschreven heb. Of mijn moeder weet wat er in staat is voor ons een grote vraag. Na ontvangst, verstopte zij hem direct en wilde niet dat iemand hem las. Voor zover wij weten, kan zij niet lezen.

We hebben gezocht en gevonden. Na de zoektocht heb ik het een en ander geprobeerd om contact te krijgen met mijn moeder. Bovenal hebben we gebeden. Maar het lijkt nu alsof er geen deur meer open gaat. Ik verdriet heb om mijn moeder. Ze is immers zwaar getraumatiseerd, eenzaam,verkeerd in armoede en denken hieraan raakt mij diep. Toch kan ik zeggen dat ik er vrede mee heb dat er (op dit moment) geen contact mogelijk is. Ik blijf voor mijn moeder bidden en geloof dat dit het beste is wat we kunnen doen. God kan zelfs nog zoveel meer dan wij bidden of denken.

In mijn allereerste blog schreef ik:

“We geloven dat we niet voor niets heen gaan, maar welk plan God precies heeft, merken we daar. Ik wil mijn biologische moeder graag vinden om te weten hoe het met haar is, om haar te vertellen hoe het met mij is, ik ben benieuwd of ik nog meer familie heb (volgens de papieren waren er andere familie leden bekent). Waar het mogelijk is willen we ontdekken wat we in Sri Lanka kunnen betekenen. Ik ben er van overtuigd dat ik niet voor niets geadopteerd ben. Niet alleen zodat ik alleen een beter leven zou krijgen. Ik ben niet bang voor teleurstellingen. Ook dat zal een antwoord voor mij zijn.”

Het geen contact krijgen met mijn moeder, zien we zeker niet als een gesloten hoofdstuk. De reis naar Sri Lanka zien Gerben en ik als een duidelijk begin. Na de reis begon bij ons het verlangen te groeien om zendingswerk te gaan doen in het buitenland. Dit verlangen zat van jongs af al in mij, op een bepaalde manier. Als klein meisje van vier jaar zei ik tegen mijn moeder: geef al mijn zakgeld maar aan de arme mensen. In een dagboek en jaarboek van de middelbare school heb ik geschreven dat ik het verlangen heb om in Sri Lanka te werken met mensen (kinderen) in nood. Want zei ik destijds, ik leef toch niet alleen maar voor mijzelf? Ik schreef aan mijzelf dat ik hoopte dat als ik begin 30 zou zijn, ik een leuke en lieve man en kinderen zou hebben en werkzaam zou zijn in Sri Lanka. Bijzonder om terug te lezen als ik kijk naar waar wij nu staan. Ook Gerben is de afgelopen jaren op verschillende manieren met zending bezig geweest. Het verlangen komt dus niet uit de lucht vallen. Of…eigenlijk ook weer wel… We geloven dat God dit verlangen in ons beiden heeft gelegd.

Een maand geleden zijn we naar een zendings- orientatieweekend geweest van interculturele bijbelschool Cornerstone in Noordbrabant, waarna ons verlangen om de zending in te gaan met ons gezin alleen maar duidelijker en sterker is geworden. Voor een goede voorbereiding en stevige basis, willen we graag een of twee jaar naar bijbelschool Cornerstone waar je intern met je gezin woont. Het is een maand later en we hebben we aardig wat stappen gemaakt, waarbij wij duidelijk leiding van God ervaren. We hebben mensen in onze omgeving hiervan op de hoogte gesteld doormiddel van een nieuwsbrief. Laat het ons weten als je geïnteresseerd bent en je meer wilt weten over ons verlangen en de laatste ontwikkelingen.

Liefs Gerben en Mirjam

 

4 thoughts on “Tot hier en niet verder

  1. Lieve Mirjam en Gerben, mooi geschreven weer, ontroerend ook! Het zendingswerk is jullie denk ik op het lijf geschreven, ik weet zeker dat jullie als team veel kunnen betekenen voor anderen. Ondanks dat jullie de steun van God ervaren is het natuurlijk een hele onderneming met drie kinderen. Ik heb hier erg veel bewondering en respect voor. Het gaat zeker voor jullie allen een bijzondere ervaring worden! Heel veel succes met alle voorbereidingen. Liefs, Lisa

  2. Lieve Mirjam,

    Ik vind het een hele mooie en ontroerende blog. Ik weet dat het voor mij wellicht eenvoudig praten is. Maar een zoektocht gaat veel verder dan het wel of niet vinden van je familie. Er zit zoveel meer betekenis achter, het is een never ending story. Zoals je zelf schrijft, het is geen gesloten hoofdstuk! We hebben elkaar veel via app gesproken en ben echt heel trots op je!!!

    X Sarah

  3. Hoi Mirjam en Gerben, jullie droom wordt in werkelijkheid gezet, wat gaaf! Ik ervaar tijdens het lezen echt vreugdevolle emoties, een moeilijke maar ook een prachtige nieuwe stap!! Wauw! Heel graag zie ik je binnenkort weer en dan hoor ik graag elk detail van alle nieuwigheid 🙂 Liefs, Henriette

  4. Lieve Lisa, Sarah en Henriette! Bedankt voor jullie ontzettend lieve, bemoedigende en steunende woorden!! X en knuffel Mirjam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *